فصل پنجم : عبادت و بندگى خالصانه معصومان از جمله حضرت زهرا ( س ) در بالاترين مرحلهء شناخت حق تعالى جاى دارند و همين درك و شناخت عميق ، آنان را به ارتباط و انسى هميشگى با خدا و عبادتى خالصانه و مشتاقانه در پيشگاه معبود ، وا مىدارد . عبادت ، خضوع و خشوع بنده در برابر معبود و سر ساييدن عاجزانهء آفريدهء ضعيف و ناتوان به درگاه آفرينندهء قادرِ عزيز و كامل است . عبادت ، نياز بندهء فقير است به پيشگاه خداوند غنىّ ، بنده هر چه خود را نيازمندتر و ضعيف‌تر ببيند ، بيشتر شيفته و والهء عظمت و جلال معبود مىگردد و با بندگى خالصانه به تماشاى جمال يار مىنشيند . شرط دستيابى به كمال و برخوردارى از نعمتهاى الهى ، توجه به منشأ كمالات و ولىّ همهء نعمتها و فيوضات است ؛ چه آنكه هر چه هست از اوست : « وَ ما بِكُمْ مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنَ اللَّهِ ( نحل : 53 ) ؛ آنچه از نعمتها داريد همه از سوى خداست . » حتى توفيق بندگى و تزكيهء نفس نيز از عنايات ويژه اوست : وَ لَوْلا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ مازَكى مِنْكُم مِن احَدٍ ابَداً وَلكِنَّ اللَّهَ يُزَكّى مَنْ يَشاءُ . ( نور : 21 ) و اگر فضل و رحمت الهى بر شما نبود ، هرگز احدى از شما پاك نمىشد ؛ ولى خداوند هر كه را بخواهد تزكيه مىكند .